Talambuhay ni Jerelyn Baral

Ako si jerelyn Marasigan Baral mas klala sa pangalang Jhen.Ipinanganak nuong ikapito ng nobyembre sa taong 1994,labinlimang taong gulang.Ang mga magulang ko ay sina Louie Baral at Evangeline Baral.Pangalawa sa aming tatlong magkakapatid,nag iisang babae kaya't hindii nakapagtatakakung bakit ganoon na lamang kahigpit sa akin ang aking mga magulang at maging ang aking nkatatandang kapatid.Noong bta pa lamang ako ay nagkaroon na ng hindi pagkakaunawaan ang aking mga magulang.Maraming mga pagsubok ang dumating sa amin nuon kasabay pa ang pagkakaroon cu ng sakit na Dengue.Marahil ay hindi na nakayanan ng aking ina ang mga pagsubok na pinagdadaana nya dumagdag pa ang hindi nla pagkakasundo ng aking lola

3 years old

Bata pa lamang ako ay sinanay na kaming magkakapatid ng aking ama na iwasan ang lageng paglabas ng bahay at kung saan saan pmunta.Ipinag bwal din nya ang pkikisalamuha sa mga taong hindi namin kilala.Hindi rin nya kami pinapyagang maglagay ng kung anu-anong bagay na hindi angkop sa aming batang katawan

kinder graduation

Elementarya ako noong magtrabaho ang aking ama sa Zambales.Naging mahirap para sa amin ang malayo sa kanya.Sa mga panahong nag tatrabaho sya ay nasa pangangalaga kami ng aming lola na kung saan ay naging napakabuti sa amin.Bawat araw ay hinihintay namin ang muling pagbabalik ng aking ama.At sa mga oras na sya na sya ay kasama namin ay sinusulit namin ang bawat oras na magkakasama kami,mga masasayang araw na kasama ang aking pamilya


Nag simulang mag trabaho ang akig ama sa maynila ay duon nya nakilala si tita mae,nagkaroon ng relasyon at naka sama namin sa bahay.Natatandaan ko pa nuon ay hindi sumang ayon ang aking nakatatandang kapatid na mag asawa ang aking ama sa pangalawang beses pero natanggap din sya ng aking kuya.Inaasikaso nya kami sa bawat oras at mga araw na kailangan namin ng gumagabay
Inaamin ko na nuong ako ay elementarya pa lamang ay hindi gaanong maganda ang aking ugali.Maraming nag sasabi na napaka maldita ko daw,mataray at pala away.Marahil siguro ay dahil na din sa pagiging sunod ko sa layaw.Maging aking mga pinsan ay inaaway ko.Nasanay kasi ako ng mga kapatid lo lang ang aking madalas na nakakasama.Sila ang nagsilbing mga kaibigan ko ng mga oras na yon.


Nang ako ay naging high school na duon ako natutong makisama,makipag kaibigan at iba pa,syempre hindi din natanggal sa akin ang minsang pakikipaq away.Duon ko narealize na malawak ang mundo na kong saan madami akong makikilalang tao na mag papasaya sken.Nag simula din duon ang aking pag dadalag,konting attraction at pag aayos sa sarili at minsan ay relasyon na kahit isa ay hindi ko sineryoso dahil sa bata ko pang isipan

happy moments with chelle,baby vener,me and pareng jovit :)

Sa mga nag daang taon ay nakilala ko ang mga taong nag papasaya sa akin ang aking mga kaibigan mas kilala kami sa tawg na Outrageous Ckots or wun of the boisx babe.Nang nadagdagan ang aming barkada ng mga lalaki naging Tropang Chugee ang tawag sa amin.Sila ang mga taong nakakasama ko sa mga oras na may problema ako,maging sa mga oras na masaya ako.Sa mga tropang boys naman ay mapag kakatiwalaan ko,handa silang makipag away para smin.Marami kung bagay na natutunan,meron ding mga bagay akong natutunan na alam kung mali tulad ng pag inom ng alak,pag gimik at iba pa.

jerelyn

js with eugine

Ako si jerelyn Marasigan Baral mas klala sa pangalang Jhen.Ipinanganak nuong ikapito ng nobyembre sa taong 1994,labinlimang taong gulang.Ang mga magulang ko ay sina Louie Baral at Evangeline Baral.Pangalawa sa aming tatlong magkakapatid,nag iisang babae kaya't hindii nakapagtatakakung bakit ganoon na lamang kahigpit sa akin ang aking mga magulang at maging ang aking nkatatandang kapatid.Noong bta pa lamang ako ay nagkaroon na ng hindi pagkakaunawaan ang aking mga magulang.Maraming mga pagsubok ang dumating sa amin nuon kasabay pa ang pagkakaroon cu ng sakit na Dengue.Marahil ay hindi na nakayanan ng aking ina ang mga pagsubok na pinagdadaana nya dumagdag pa ang hindi nla pagkakasundo ng aking lola

3 years old

Bata pa lamang ako ay sinanay na kaming magkakapatid ng aking ama na iwasan ang lageng paglabas ng bahay at kung saan saan pmunta.Ipinag bwal din nya ang pkikisalamuha sa mga taong hindi namin kilala.Hindi rin nya kami pinapyagang maglagay ng kung anu-anong bagay na hindi angkop sa aming batang katawan

kinder graduation

Elementarya ako noong magtrabaho ang aking ama sa Zambales.Naging mahirap para sa amin ang malayo sa kanya.Sa mga panahong nag tatrabaho sya ay nasa pangangalaga kami ng aming lola na kung saan ay naging napakabuti sa amin.Bawat araw ay hinihintay namin ang muling pagbabalik ng aking ama.At sa mga oras na sya na sya ay kasama namin ay sinusulit namin ang bawat oras na magkakasama kami,mga masasayang araw na kasama ang aking pamilya


Nag simulang mag trabaho ang akig ama sa maynila ay duon nya nakilala si tita mae,nagkaroon ng relasyon at naka sama namin sa bahay.Natatandaan ko pa nuon ay hindi sumang ayon ang aking nakatatandang kapatid na mag asawa ang aking ama sa pangalawang beses pero natanggap din sya ng aking kuya.Inaasikaso nya kami sa bawat oras at mga araw na kailangan namin ng gumagabay
Inaamin ko na nuong ako ay elementarya pa lamang ay hindi gaanong maganda ang aking ugali.Maraming nag sasabi na napaka maldita ko daw,mataray at pala away.Marahil siguro ay dahil na din sa pagiging sunod ko sa layaw.Maging aking mga pinsan ay inaaway ko.Nasanay kasi ako ng mga kapatid lo lang ang aking madalas na nakakasama.Sila ang nagsilbing mga kaibigan ko ng mga oras na yon.


Nang ako ay naging high school na duon ako natutong makisama,makipag kaibigan at iba pa,syempre hindi din natanggal sa akin ang minsang pakikipaq away.Duon ko narealize na malawak ang mundo na kong saan madami akong makikilalang tao na mag papasaya sken.Nag simula din duon ang aking pag dadalag,konting attraction at pag aayos sa sarili at minsan ay relasyon na kahit isa ay hindi ko sineryoso dahil sa bata ko pang isipan

happy moments with chelle,baby vener,me and pareng jovit :)

Sa mga nag daang taon ay nakilala ko ang mga taong nag papasaya sa akin ang aking mga kaibigan mas kilala kami sa tawg na Outrageous Ckots or wun of the boisx babe.Nang nadagdagan ang aming barkada ng mga lalaki naging Tropang Chugee ang tawag sa amin.Sila ang mga taong nakakasama ko sa mga oras na may problema ako,maging sa mga oras na masaya ako.Sa mga tropang boys naman ay mapag kakatiwalaan ko,handa silang makipag away para smin.Marami kung bagay na natutunan,meron ding mga bagay akong natutunan na alam kung mali tulad ng pag inom ng alak,pag gimik at iba pa.

jerelyn

js with eugine

Ang Talambuhay ni Emmanuel A. Marasigan

                             Noong kabataan ko marami akong magagandang alaala.Mga alaalang nagpapatunay na kay ganda ng buhay.Ang aking kabataan ay hindi mawala sa aking isip,punong-puno ng saya at magagandang karanasan.Marami akong mga naging kaibigan,mga kaibigang nagkumpleto sa buhay ko.               


                              Naalala ko noong elementarya ko palagi akong masaya,nagtapos ako ng maraming natutunan sa aking buhay.Natutunan kong lumaban sa anumang pagsubok na dumating sa buhay ko.Pero naranasan ko ring masaktan dahil sa aking kasarian pero nalampasan ko yun sa tulong at suporta ng aking pamilya,pinakita nilang kahit ano at sino pa ako mahal nila ako.At nagpapasalamat ako dahil sa kanila naging matatag ako sa pagharap sa buhay.


                                Hanggang sa nakarating ako ng high school,mas lalong masaya mas lalong naging marami ang magagandang karanasan.Mas lalo akong naging masipag sa aking pag-aaral,marami akong napatunayan sa aking sarili kahit minsan nasasaktan,pero ok lang kasi sa sakit tayo tumapang.Pag-nasasaktan mas lalo akong nag-pupursige na makatapos at alam ko magtatagumpay ako.Ito ang talambuhay ko.Talambuhay ng isang matapang at masipag na ako.Natuto akong magpahalaga sa buhay,na dapat pahalagahan din natin ang taong nag-mamahal at nag-bibigay sa atin ng saya.Dapat kahit anong pasubok ay labanan natin,dapat may sipag at tiyaga para maabot natin ang ating pangarap.